วันที่ 22 สิงหาคม 2562

สมัครสมาชิก
ลืมรหัสผ่าน

ลืมรหัสผ่าน

สมัครงาน คลิกที่นี้
คลีนิคแรงงาน
สมัครสมาชิกกับสภาอุตสาหกรรมฯ
สมัครงานสำหรับนักศึกษา
สมัครงานสำหรับคนพิการ


สมัครงานกับสภาอุตสาหกรรมฯ


smartjob
ตลาดงานคนพิการ
ตลาดอาชีพอิสระคนพิการ
มูลนิธิพัฒนาคนพิการไทย

บทความวิชาการ
ย้ายฐาน..ใครว่าง่าย?
  ที่มา / ผู้แต่ง : สยามธุรกิจ
Download ไฟล์ Download ไฟล์
ขนาดไฟล์ :
   วันที่ : พ. 06 กุมภาพันธ์ 2556     วันที่นำขึ้นเว็บไซต์ : พ. 06 กุมภาพันธ์ 2556

ย้ายฐาน..ใครว่าง่าย?

ที่มา : สยามธุรกิจ

เดินไปทางไหนก็ได้ยินแต่คนพูดว่าจะย้ายฐานการผลิต มองไปทางไหน ก็มีแต่คนบอกว่าจะปิดโรงงาน เพราะค่าแรง 300 บาท..เป็นเหตุ “ประกายดิน” สำรวจความคิดเห็นผู้ประกอบการ เจอคำตอบยอมรับค่าแรง 300 บาท กระทบธุรกิจ แต่ไม่มีใครบอกว่าจะปิดโรงงานเพราะค่าแรง 300 บาท “ธุรกิจของเราสร้างมาตั้งแต่รุ่นพ่อ รุ่นแม่ คงไม่ปิดกิจการแค่การปรับขึ้นค่าแรงเป็น 300 บาท” เป็นหนึ่ง คำพูดของผู้ประกอบการฟังแล้วก็น่าคิด! ส่วนเรื่องการย้ายฐานการผลิต อาจเป็นการสื่อสารที่คลาดเคลื่อน หรือ เล่นข่าวตามกระแสวิตกจริตว่า ผู้ประกอบการจำนวนมากเตรียมย้ายฐานการผลิตเพราะค่าแรง 300 บาท เป้าหมายคือ..พม่า!

“ยอมรับว่าเราสนใจพม่า และอยากเข้าไปลงทุน แต่ไม่ใช่วันนี้ อย่างน้อยก็อีก 3-5 ปี” ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมเหล็กรายใหญ่กล่าวตอกย้ำว่าการย้ายฐาน ไม่ใช่เพราะปัญหาค่าแรงเป็นหลักแต่ต้องการแสวงหาทรัพยากรใหม่ๆ ขณะที่อีกหนึ่งผู้ประกอบการย้ำว่า..ไม่ใช่การย้ายฐาน แต่เป็นการขยายฐาน เมื่อประมวลจากคำพูดของเหล่านักลงทุน คงพอสรุปได้ว่า การเข้าไปลงทุนในพม่าเหมาะสำหรับบางอุตสาหกรรมเท่านั้น

หนึ่ง คือ อุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานเข้มข้น หรือแรงงานไร้ทักษะ เช่น อุตสาหกรรมประมง อุตสาหกรรมสิ่งทอ (ราคาถูก) อุตสาหกรรมก่อสร้าง

สอง คือ อุตสาหกรรมที่ต้องการทรัพยากรต้นน้ำ เช่น อุตสาหกรรมการเกษตร อุตสาหกรรมเหมืองแร่ 

สาม คือ อุตสาหกรรมรองรับนักท่องเที่ยว เช่น อุตสาหกรรมรีสอร์ต อุตสาหกรรมโรงแรม

เหลือนอกนั้นยังไม่เห็นความจำเป็นในการย้ายฐานการผลิตเข้าไปในพม่า เพราะรัฐบาลพม่าเองก็ยอมรับว่าแรงงานในพม่ายังมีไม่เพียงพอ เนื่องจากส่วนใหญ่เข้ามาทำงานในเมืองไทย แม้กระทั่งการสร้างนิคมอุตสาหกรรมใหม่ 4 แห่งในพม่า ก็ยังต้องใช้บริการแรงงานพม่าที่อยู่ในเมืองไทย ซึ่งหากคิดตาม “เหตุ” และ “ผล” การดึงแรงงานพม่ากลับไม่ใช่เรื่องง่าย เนื่องจากค่าแรง 300 บาทในเมืองไทยดึงดูดให้อยู่ต่อ โดยเฉพาะแรงงานที่เข้ามาอย่างถูกกฎหมาย

ยิ่งหากค่าแรงในพม่ายังใช้สูตรเดิมคือ วันละไม่กี่บาท โอกาสที่แรงงานเหล่านี้จะกลับบ้านย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะแรงงานที่ทำงานอยู่ในนิคมอุตสาหกรรม ยอมอยู่ไกลบ้าน ไกลญาติพี่น้อง แต่มีรายได้ส่งกลับไปจุนเจือครอบครัวเวิร์กกว่า แม้กระทั่งเวียดนาม กัมพูชา หรือ สปป.ลาว หากยังเน้นใช้แรงงานด้วยการจ่ายค่าจ้างถูกๆ โอกาสที่กลุ่มแรงงานจะลุกฮือขึ้นมาประท้วงขอค่าแรงเท่ากับประเทศไทยก็เป็นไปได้ หรือไม่ก็หาทางอพยพเข้ามาหางานทำในเมืองไทยเพราะเรากำลังจะเป็นประชาคมอาเซียน ข้อมูลข่าวสารไม่ถูกปิดกั้น คนอาเซียนจึงต้องการมีวิถีชีวิตที่เท่าเทียมกัน

หากโรงงานจ้องจะย้ายไปหาแรงงานราคาถูก แต่แรงงานจ้องจะวิ่งเข้ามาหาค่าจ้างราคาแพง จะเจอกันได้ยังไงการเอ่ยอ้างค่าแรง 300 บาท ทำให้เกิดการย้ายฐาน จึงเป็นเพียงเรื่องเชิงจิตวิทยาเท่านั้น หากพูดให้ถูกเป็นเพียงการ “ขยายฐาน” เท่านั้น โดยเข้าไปตั้งโรงงานสาขา เพื่อใช้ประเทศนั้นเป็นแหล่งส่งออกเพื่อสิทธิทางภาษีไม่ใช่การย้ายฐาน!!!

 
wordpress visitor counter
Copyright © 2008. The Federation of Thai Industries
porno izle sitesi isim degisikligine ugrayarak yayin hayatina devam etmektedir iceriginde cok guzel videolar var. sex hikaye erotik hikaye sex hikayeler en kaliteli turkiyenin en basta gelen porno porno izle internette gezerken cok guzel bir turk porno sitesine rastladim gayet zevkli azdirici videolar var porno porno sikis rokettube Sex izle porno
rokettube